„Bliskie relacje przywiązania są rdzeniem, wokół którego toczy się życie danej osoby – nie tylko w okresie niemowlęcym i wczesnym dzieciństwie, lecz również w okresie dojrzewania, życiu dorosłym i na starość.”

bowlbyJohn Bowlby twórca teorii przywiązania urodził się w Londynie 26 lutego 1907 roku. Sue Johnson w książce „Przytul mnie” mówi:

„Gdybym to ja miała, jako psycholog i człowiek przyznać komuś nagrodę za najlepszy zestaw idei, jaki kiedykolwiek powstał, dałabym ją właśnie Johnowi Bolbiemu. Przed Freudem czy kimkolwiek innym zajmującym się rozumieniem ludzi. Uchwycił on nici zjawiska i utkał z nich spójną i mistrzowską teorię. Urodzony w 1907 roku Bowlby, syn baroneta, był wychowywany w stylu klasy wyższej, głównie przez nianie i guwernantki. Jego rodzice zaczęli pozwalać mi dołączać do nich podczas obiadu dopiero, gdy skończył 12 lat, zresztą wtedy tez mógł zjeść z nimi tylko deser. Następnie został wysłany do szkoły z internatem po ukończeniu, której uczęszczał do Trinity College w Cambridge. Życie Bowlbiego odbiegło od tradycji, kiedy zgłosił się, jako ochotnik do pracy w nowatorskich szkołach z internatem przeznaczonych dla emocjonalnie nieprzystosowanych dzieci. Zamiast surowej dyscypliny oferowano tam wychowankom wsparcie emocjonalne. Zaintrygowany nowym doświadczeniem Bowlby rozpoczął studia medyczne, a następnie wybrał specjalizację psychiatryczną, która obejmowała własną trwającą 7 lat psychoanalizę. Był uważany za trudnego pacjenta. Pozostając pod wpływem mentorów, takich,  jak Ronald Fairbairn, którz twierdził, że Freud nie doceniał potrzeby relacji z innymi ludźmi, Bowlby buntował się przeciwko zawodowej opinii, iż sedno problemów, z którymi zmagają się pacjenci tkwi w ich wewnętrznych konfliktach i nieuświadomionych fantazjach. Upierał się, że źródło większości trudności jest na zewnątrz. Twierdził on, że problemy są zakorzenione w realnych relacjach z rzeczywistymi ludźmi. Kiedy pracował z dziećmi z zaburzeniami w Child Guidance Clinic w Londynie doszedł do wniosku, że zakłócone relacje z rodzicami sprawiają, że pozostaje im tylko parę negatywnych sposobów radzenia sobie z podstawowymi uczuciami i potrzebami. W 1938 roku, jako początkujący klinicysta, pracujący pod opieką uznanej psychoanalityczki Melanie Klein, Bowlby miał zająć się małym, nadpobudliwym chłopcem, który miał skrajnie niepokojącą matkę. Nie pozwolono mu z nią rozmawiać zgodnie z koncepcją, że tylko projekcje i fantazje dziecka mają znaczenie. Doprowadzało to Bowlbiego do wściekłości. To doświadczenie zmotywowało go do sformułowania własnej teorii mówiącej, że jakość więzi emocjonalnej z ukochanymi osobami i wczesne jej zerwanie są kluczowe jeśli chodzi o rozwój osobowości i charakterystyczny sposób nawiązywania przez człowieka kontaktu z innymi.”

Sue Johnson, Przytul mnie

Informacje o Poradnia on-line

profesjonalna pomoc psychologiczna
Ten wpis został opublikowany w kategorii bez kategorii. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s