Umysł

Umysł jest miastem, takim jak Londyn,
Zadymionym i ludnym: jest stolicą
Jak Rzym, zrujnowaną i wieczną,
Znaczoną pomnikami, których nikt
Już nie pamięta. Bo umysł, jak Rzym, zawiera
Katakumby, akwedukty, amfiteatry, pałace,
Kościoły i posągi jeźdźców, obalone, połamane i pokryte ziemią.

Delmore Schwarz

Metafory umysłu są różne. W ostatnich czasach popularne jest myślenie o nim w kategoriach informatycznych – jest on jak komputer zbierający i przetwarzający dane. Funkcjonowaniem umysłu, badaniem procesów i struktur umysłowych zajmuje się psychologia poznawcza, a jej źródłem są trzy nauki:

  1. Nauka o komputerach jako uniwersalnych maszynach logicznych z wbudowaną inteligencją  –  Jon von Neuman przeprowadził w roku 1945 porównanie między neuronami mózgu a obwodami elektrycznymi komputera cyfrowego oraz między pamięcią mózgu a programem komputera. Opracowano programy komputerowe symulujące rozwiązywanie problemów przez człowieka.
  2. Psychologia dziecka – Jean Piaget pracował nad metodami badania rozwoju procesów umysłowych, dzięki którym dzieci są w stanie osiągnąć rozumienie otaczającego je świata. Na obserwacji typów zadań, z którymi dzieci radzą sobie w danym wieku, opracował swoją koncepcję stadiów rozwojowych.
  3. Nauka o komunikacji – Noam Chomsky, językoznawca, badał język jako część systemu poznawczego, który rozumie i produkuje symbole. Stworzył teorię wrodzonego mechanizmu przyswajania języka, struktury umysłowej odgrywającej główną rolę w procesie uczenia się języka przez dzieci.

Psychologia poznawcza próbuje rozłożyć umysł na czynniki pierwsze i zbadać eksperymentalnie to, co wydaje się niemożliwe do zbadania. Posługuje się mnóstwem mądrych pojęć dotyczących percepcji zmysłowej, uwagi, pamięci, języka, rozumowania i przetwarzania problemów, inteligencji, wyobraźni. Pozwolę sobie wymienić kilka: pole recepcyjne uwagi, rejestr sensoryczny, skrypt, heurystyka, matryca umysłowa. Przykład modelu jednego z podsystemów pamięci: w teorii Hitcha i Baddeleya pamięć robocza to system składający się z centralnego systemu wykonawczego oraz podległych mu buforów pamięciowych: pętli fonologicznej, szkicownika wzrokowo-przestrzennego oraz bufora epizodycznego. Oczywiście teoria opisuje funkcję i zadania każdego z tych elementów oraz charakter wzajemnych zależności między nimi.

Wszystko to jest bez wątpienia mądre, ciekawe i przydatne do zrozumienia funkcjonowania ludzkiego umysłu.

Ja jednak osobiście wolę pomniki, amfiteatry i akwedukty, niż bufory, matryce i skrypty…

ancient-roman-forum-surrounded-by-arcades-with-loggias

Advertisements

Informacje o Poradnia on-line

profesjonalna pomoc psychologiczna
Ten wpis został opublikowany w kategorii Metafory, P, psychologia. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s