Karen Horney

16 września 1885 w w Blankensee w północnych Niemczech, niedaleko Hamburga urodziła się Karen Horney, psychiatra, psychoanalityczka, psychoterapeutka. Studia medyczne kończyła w czasach, kiedy dla kobiet nie było to tak proste. Początki jej zawodowej aktywności były związane z psychoanalizą, od której stopniowo odchodziła. Nie podzielała wszystkich poglądów Freuda, była głęboko przekonana o wpływie czynników kulturowych na powstawanie nerwic. Ta zasadnicza różnica znajduje wyraz w samym tytule jej najważniejszej książki „Neurotyczna osobowość naszych czasów”.  Ostatnie 20 lat swego życia spędziła w Stanach Zjednoczonych gdzie zmarła 4 grudnia 1952 r w wieku 67 lat. Dużo miejsca w swoich książkach Karen Horney poświęciła lękowi, wprowadzając między innymi pojęcie lęku podstawowego.

„..uczucie doznawane przez dziecko, iż jest ono osamotnione i bezradne w potencjalnie wrogim świecie. Szeroki zakres niekorzystnych czynników może spowodować u dziecka brak poczucia bezpieczeństwa: bezpośrednia lub pośrednia dominacja, obojętność, niekonsekwentne postępowanie, brak poszanowania jego indywidualnych potrzeb, brak rzeczywistego pokierowania nim, poniżające je postawy, okazywanie mu zbyt wiele podziwu lub jego brak,brak wiarygodnej serdeczności, zmuszanie go do stawania po czyjejś stronie w sporach miedzy rodzicami, zbyt wiele lub za mało obowiązków, nadmierna opiekuńczość, izolowanie od innych dzieci, niesprawiedliwość, dyskryminacja,niedotrzymywanie przyrzeczeń, wroga atmosfera itd., itd.” 

„Nasza kultura otwiera cztery główne sposoby ucieczki przed lękiem: racjonalizację, zaprzeczanie, odurzanie czy wreszcie unikanie myśli, uczuć, dążeń i sytuacji mogących wywołać lęk.”

„W naszej kulturze spotykamy cztery główne sposoby obrony przed lękiem podstawowym, i są to: miłość, uległość, władza i wycofywanie się.”

  • Miłość –  „Jeżeli mnie kochasz, nie skrzywdzisz mnie”
  • Uległość – „Jeżeli poddam się, nie zostanę skrzywdzony”
  • Władza – „Jeżeli będę miał władzę, nikt nie może mnie skrzywdzić”
  • Wycofanie – „Jeżeli się wycofam, nic mi nie może sprawić przykrości”

Karen Horney przedstawiła listę 10 neurotycznych potrzeb. Są to irracjonalne rozwiązania problemu zaburzonych stosunków z ludźmi, stąd  określenie „potrzeby neurotyczne”

  1. Neurotyczna potrzeba miłości i akceptacji
  2. Neurotyczna potrzeba partnera, kogoś kto weźmie w swe ręce życie danej osoby
  3. Neurotyczna potrzeba zamykania swego życia w wąskich granicach
  4. Neurotyczna potrzeba władzy
  5. Neurotyczna potrzeba wykorzystywania innych
  6. Neurotyczna potrzeba uznania społecznego i prestiżu
  7. Neurotyczna potrzeba  podziwu własnej osoby
  8. Neurotyczna ambicja dotycząca osobistych osiągnięć
  9. Neurotyczna potrzeba samowystarczalności i niezależności
  10. Neurotyczna potrzeba doskonałości i nienaruszalności

Potrzeby te są źródłem wewnętrznych konfliktów. Neurotyczna potrzeba niezależności jest w konflikcie z potrzebą miłości czy podziwu. Dążenie do perfekcji od początku jest przegraną sprawą. Neurotyczna potrzeba miłości jest nienasycona. Wszystkie te potrzeby są nierealistyczne, żadna nie może być zaspokojona. Karen  Horney pogrupowała je w 3 kategorie:

  • dążenie ku ludziom ( np. potrzeba miłości)
  • odsuwanie się od ludzi (np. potrzeba niezależności)
  • występowanie przeciwko ludziom ( np. potrzeba władzy)

„Jak podkreślałam na wstępie, pomimo tych wszystkich różnic indywi­dualnych, decydujące konflikty, wokół których narasta nerwica, są pra­wie zawsze takie same. Na ogół, są to te same konflikty, na które na­rażony jest w naszej kulturze również człowiek zdrowy. Stwierdzenie, że nie można wyraźnie oddzielić tego, co neurotyczne, od tego, co nor­malne, jest w pewnym sensie truizmem. Może jednak warto je raz jesz­cze powtórzyć. Wielu czytelników dowiadujących się tutaj o konfliktach i postawach, które sami znają z własnych doświadczeń, może sobie zadać pytanie: „Czy ja jestem neurotykiem, czy nie?” Najlepszym kryte­rium jest tu ustalenie, w jakim stopniu te konflikty przeszkadzają czło­wiekowi żyć, a w jakim stopniu potrafi on stawić im czoła i poradzić so­bie z nimi wprost.”

Gdyby żyła w „naszych czasach” jak mógłby brzmieć tytuł jej książki?

Dzisiejsze czasy 1936🙂

Informacje o Poradnia on-line

profesjonalna pomoc psychologiczna
Ten wpis został opublikowany w kategorii bez kategorii, T. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s